یشکو

طُوبَی لِمَنْ کَانَ نَادِماً اَرِقاً یَشْکُو اِلَی ذِی الْجَلَالِ بَلْوَاهُ. (علویه، ص: ۱۴۷, س:۱)

یَا رَاحِمَ کُلِّ حَزِینٍ یَشْکُو بَثَّهُ وَ حُزْنَهُ اِلَیْهِ. (فاطمیه، ص: ۲۶, س:۱۷)

مَا فَعَلْتَ بِمَنْ اَنَاخَ بِفِنَایِکَ وَ تَعَرَّضَ لِرِضَاکَ وَ غَدَا اِلَیْکَ، فَجَثَا بَیْنَ یَدَیْکَ، یَشْکُو اِلَیْکَ مَا لَا یَخْفَی عَلَیْکَ؟ (فاطمیه، ص: ۶۰, س:۱۲)

طُوبَی لِمَنْ کُنْتَ اَنْتَ مَوْلَاهُ، طُوبَی لِمَنْ کَانَ خَایِفاً اَرِقاً یَشْکُو اِلَی ذِی الْجَلَالِ بَلْوَاهُ، وَ مَا بِهِ عِلَّةٌ وَ لَا سُقْمٌ اَکْثَرَ مِنْ حُبِّهِ لِمَوْلَاهُ. (حسینیه، ص: ۱۱۵, س:۷)

اِلی مَنْ یَشْکُو الْعَبْدُ اِلَّا اِلَی رازِقِه؟! (سجادیه، ص: ۳۸۸, س:۱۴)

عُبَیْدُکَ بِبابِکَ، اَسیرُکَ بِفِنایِکَ، مِسْکینُکَ بِفِنایِکَ، سایِلُکَ بِفِنایِکَ، یَشْکُو اِلَیْکَ ما لا یَخْفَی عَلَیْکَ. (سجادیه، ص: ۵۳۷, س:۱)