شاکیا

فَاَقْبَلْتُ بِثِقَتِی مُتَوَکِّلاً عَلَیْکَ، طَارِحاً نَفْسِی بَیْنَ یَدَیْکَ، شَاکِیاً بَثِّی اِلَیْکَ. (جوادیه، ص: ۱۱۹, س:۱۴)

اِلَهِی وَ اَسْاَلُکَ اللَّهُمَّ بِاسْمِکَ الَّذِی دَعَاکَ بِهِ اَیُّوبُ علیه السلام ... حِینَ نَادَاکَ دَاعِیاً لَکَ، رَاغِباً اِلَیْکَ، رَاجِیاً لِفَضْلِکَ، شَاکِیاً اِلَیْکَ: رَبِّ اِنِّی مَسَّنِیَ الضُّرُّ وَ اَنْتَ اَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ، فَاسْتَجَبْتَ لَهُ دُعَاءَهُ. (مهدویه، ص: ۲۷۲, س:۴)