اِلَهِی اِنْ اَخْطَاْتُ طَرِیقَ النَّظَرِ لِنَفْسِی بِمَا فِیهِ کَرَامَتُهَا، فَقَدْ اَصَبْتُ طَرِیقَ الْفَزَعِ اِلَیْکَ بِمَا فِیهِ سَلَامَتُهَا. (علویه، ص: ۱۰۳, س:۶)
سَیِّدی اِنْ اَخْطَاْتُ طَریقَ النَّظَرِ لِنَفْسی بِما فیهِ کَرامَتُها، فَقَدْ اَصَبْتُ طَرِیقَ الْفَرَجِ بِما فیهِ سَلامَتُها. (سجادیه، ص: ۴۵۲, س:۱۱)