اَسْاَلُکَ بِسُبُحاتِ وَجْهِکَ وَ بِاَنْوارِ قُدْسِکَ، وَ اَبْتَهِلُ اِلَیْکَ بِعَواطِفِ رَحْمَتِکَ وَ لَطایِفِ بِرِّکَ، اَنْ تُحَقِّقَ ظَنّی بِما اُوَمِّلُهُ مِنْ جَزیلِ اِکْرامِکَ وَ جَمیلِ اِنْعامِکَ، فِی الْقُرْبی مِنْکَ وَ الزُّلْفَی لَدَیْکَ وَ التَّمَتُّعِ بِالنَّظَرِ اِلَیْکَ. (سجادیه، ص: ۴۰۸, س:۳)
اِلَهی تَصاغَرَ عِنْدَ تَعاظُمِ آلایِکَ شُکْری، وَ تَضاءَلَ فی جَنْبِ اِکْرامِکَ اِیّایَ ثَنایی وَ نَشْری. (سجادیه، ص: ۴۰۹, س:۱۳)